ในช่วงท้ายปีที่ผ่านมา มีเพื่อนๆ อาสาของเรากลุ่มหนึ่งเดินทางขึ้นเหนือ เพื่อไปเป็นพี่เลี้ยงอาสาให้กับนักกีฬาพิเศษที่จังหวัดเชียงใหม่ ถือเป็นความประทับใจส่งท้ายสำหรับโครงการเรดบูล สปิริตในปี 2552 แต่จะประทับใจขนาดไหน คงต้องไปลองฟังเสียงจากพี่เลี้ยงอาสาในครั้งนี้กัน

จั้น มงคลฤทธิ์ มณีเลิศ เคยเป็นพี่เลี้ยงอาสามาแล้ว แต่ครั้งนั้นเขามีเวลาแค่วันเดียว นี่จึงเป็นครั้งแรกที่จั้นได้ร่วมกิจกรรมตลอดการแข่งขัน "คราวนี้ได้เห็นเต็มๆ ทั้งสองวัน รู้สึกว่าน้องๆ เขาสนุกกันมาก เป็นเวลาสองวันที่มีแต่รอยยิ้ม แม้เวลาจะน้อย แต่เราก็สร้างความสุขและความอบอุ่นให้พวกเขาได้ครับ" ส่วนความรู้สึกที่มีต่อนักกีฬาพิเศษนั้น จั้นบอกเราว่า "น้องๆ น่ารักมาก และมีศักยภาพไม่ต่างจากเด็กทั่วไป เพียงแต่พวกเขาไม่มีโอกาสได้แสดงออกมา อยากให้ทุกคนเปิดใจรับในความแตกต่าง และเปิดโอกาสให้พวกเขามากขึ้นครับ"

อี๊ด ชนัญภ์ณิศา  ปานเกตุ อาสาจากอุตรดิถต์ เพิ่งเคยเป็นพี่เลี้ยงอาสาที่งานนี้นี่เอง "เป็นครั้งแรกค่ะที่ได้ดูแลน้องๆ นักกีฬาพิเศษ ปกติเป็นคนชอบเด็กอยู่แล้ว พอได้เป็นพี่เลี้ยงอาสาก็เลยมีความสุขมาก ถ้ามีโอกาสก็อยากจะช่วยเหลือพวกเขาอีกค่ะ" นอกจากนั้นเธอยังประทับใจเพื่อนๆ อาสาด้วย “อยู่ที่อุตรดิถต์ไม่รู้จักใคร พอมาทำงานอาสาก็ได้เพื่อนเยอะขึ้น ทำให้อยากไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆ เรดบูล สปิริตอีกบ่อยๆ ค่ะ"

มัท พรนรินทร์ พูลสุวรรณ ติดใจกิจกรรมพี่เลี้ยงอาสา จนได้มาเป็นครั้งที่สองแล้ว "เป็นคนชอบทำกิจกรรมอยู่แล้วครับ โดยเฉพาะกับน้องๆ นักกีฬาพิเศษ ผมกับเพื่อนๆ อาสาหลายคนเคยเป็นพี่เลี้ยงอาสามาแล้ว ก็เลยทำงานได้เข้าขากันดีมากๆ เลยครับ" ส่วนความประทับใจในตัวน้องๆ นักกีฬาพิเศษนั้น มัทเล่าให้เราฟังว่า “ประทับใจในความไร้เดียงสาของพวกเขา พออยู่กับพวกเขา เราก็เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเลยครับ"

อีกหนึ่งคนที่เพิ่งเป็นพี่เลี้ยงอาสา คือ ออย พัชรินทร์ พิรุณเนตร แต่เธอก็ปรับตัวเข้ากับนักกีฬาพิเศษได้อย่างรวดเร็ว "ทำกิจกรรมพี่เลี้ยงอาสาเป็นครั้งแรก แต่ไม่รู้สึกเกร็งเลยค่ะ เราคอยดูแลเค้า เค้าก็ส่งความรู้สึกกลับมา ทุกอย่างเป็นไปโดยธรรมชาติ" นอกจากได้สร้างรอยยิ้มให้กับน้องๆ แล้ว กิจกรรมนี้ยังทำให้ออยได้รู้จักนักกีฬาพิเศษมากขึ้นด้วย "ถ้ามองจากข้างนอก เราอาจคิดว่าเขาไม่เหมือนเด็กปกติ แต่พอได้สัมผัสก็พบว่าเขาไม่ได้ต่างจากเด็กทั่วไป เราอยู่ร่วมกับเขาได้ และมีความสุขร่วมกับเขาได้ค่ะ"