แสงแรกแห่งวันไม่ทันอุ่น อาสาเรดบูล สปิริต ก็หิ้วกระเป๋าออกจากบ้านมุ่งหน้าสู่ตำบลโคกขาม จังหวัด สมุทรสาคร เพื่อร่วมภารกิจสำคัญนั่นคือนับนกน้ำฤดูหนาวของเอเชียพร้อมกันทั่วโลก ในวันเสาร์ที่ 17 มกราคมที่ผ่านมานี้

งานนี้ได้พี่ๆ อาสาของสมาคมอนุรักษ์นกและธรรมชาติแห่งประเทศไทย นำทีมอาสาเรดบูล สปิริตนับนกด้วยกันสองจุด คือ บริเวณนาเกลือ ใกล้ชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติโคกขาม และบริเวณหาดชายเลน ที่ศูนย์เรียนรู้และปฏิบัติการอนุรักษ์ฟื้นฟูทรัพยากร ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมหาชัยฝั่งตะวันออก

ก่อนจะไปนับนกน้ำกัน พี่ๆ สมาคม เล่าให้ฟังว่า นกน้ำเป็นตัวแทนของความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ชุ่มน้ำ และยังเป็นดัชนีชี้วัดการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี กิจกรรมนับนกน้ำจึงเป็นการสำรวจประชา กรนกว่ามีจำนวนเท่าไร ทำไมลดน้อยลง อะไรคือภัยคุกคาม และมีวิธีแก้ไขอย่างไร

เมื่อพวกเราพร้อมแล้วลุยกันเลย อาสาได้รับกล้องตัวเล็กติดตัว ออกเดินเท้าไปนาเกลือจุดแรก ใช้กล้องส่องหานก น้ำกันอย่างขึงขัง พลางถามพี่ๆ สมาคมไปด้วยว่าเป็นนกอะไร ไกลออกไปฝูงนกน้ำกำลังหากินสนุกสนาน มีทั้งนกขนาดใหญ่และนกขนาดเล็ก

สิ่งที่เห็นแล้วอดอมยิ้มไม่ได้ก็คือ พฤติกรรมนกแต่ละชนิดต่างกัน บางตัวยืนขาเดียว บางตัวจิกอาหารเร็วมาก บางตัวขาเรียวยาวสวยงาม แต่ทั้งหมดเราไม่รู้จักชื่อนกเลย ก็ได้พี่ๆ สมาคมคอยช่วยแจกแจงชนิดนกให้ฟัง จนสังเกตได้ว่านกชนิดนี้ลักษณะสีสันเป็นอย่างไร มีจำนวนเท่าไหร่

เพื่อนๆ คงสงสัยละสิว่าเรานับ นกกันยังไง ก็นับ1 2 3 5...10 ผ่านกล้องที่เรามองนี่แหละ แต่ละจุดที่เรานับต้องมีหลักเขตกำกับ และแต่ละคนนับคนละจุด

จุดแรกนี้อาสายังคงมึนงงกันอยู่ เพราะหลายคนแยกชนิดนกไม่ออก แต่พอดูไปสักระยะก็เริ่มคุ้นหน้าตา พอเคลื่อนขบวนไปนับนกจุดที่สองซึ่งเป็นนาเกลืออีกฟาก อาสาจะเริ่มนับนกเองได้บ้างแล้ว

และในวันนั้นถึงแม้แดดจะร้อนแรงเกินพิกัดแต่อาสาเราไม่เคยถอยอยู่แล้ว ยังคงเพลิดเพลินกับการนับนก และที่เรียกเสียงฮือฮามากที่สุดก็คือ เราได้พบนกชายเลนปากช้อน นกที่หายากที่สุดในโลก มีเพียง 300 ตัวบนโลกนี้เท่านั้น และกำลังจะสูญพันธุ์แล้ว

หลังจากนับจุดนี้เรียบร้อย ก็แยกอาสาเป็น 2 ทีม ทีมหนึ่งไปทางซ้ายของนาเกลือ อีกทีมไปทางขวาของ นาเกลือ แล้วอ้อมมาพบปะกันอีกทีที่ศูนย์เรียนรู้ และปฏิบัติการอนุรักษ์ฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมหาชัยฝั่งตะวันออก ที่นี่อากาศร่มรื่น และเมื่อมองผ่านกล้องเข้าไปต้องร้องโอ้โหทีเดียว เพราะหาดชายเลนมีแต่นกน้ำจำนวนมาก หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู พอหมดเวลานับนกหลายคนถึงกับเสียดายอยากจะอยู่นับนกต่อไปอีก

เราเชื่อว่าอาสาหลายท่านเกิดความรู้สึกตระหนักถึงภัยคุกคามที่เกิดจากการกระทำของเราทุกคน และสิ่งนี้จะเป็นพลังในใจเล็กๆ ที่วันหนึ่งจะขยับขยายสู่วงกว้าง จนกลายเป็นพลังมหาศาล ในการร่วมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เพื่อให้สรรพสัตว์ได้อาศัยอยู่ร่วมโลกเดียวกับเราอย่างสุขใจ และที่สำคัญเพื่อคนรุ่นต่อไปสามารถอยู่บนโลกนี้ได้เช่นกัน